Mens en maatschappij

Positieve psychologie, de wetenschap van geluk - Over bevlogenheid, welbevinden en geluk

Schilder, drs. A.J.E. - 4 colleges, eens per 2 weken - € 99,50

Voorheen had de psychologie vooral veel aandacht voor ziekte en zorg. Nu we tot het inzicht komen dat “niet ziek” iets anders is dan gezond en dat een tekort aan geld wel ongelukkig, maar veel geld niet gelukkig maakt, wordt het tijd voor de “third wave” in de psychologie: de wetenschap van geluk oftewel de positieve psychologie.  

Humanitaire hulpverlening - kunnen we ooit zonder?

- 6 colleges - € 140,00

Vluchtelingenstromen en natuurrampen zijn dagelijks in beeld. Men verwacht zelfs dat deze in de toekomst zullen toenemen door vergaande ontwikkelingen op gebied van bevolkingsgroei, tekorten aan water en voedingsmiddelen en door de effecten van de opwarming van de aarde. Ondanks alle hulpactiviteiten blijken met de huidige benadering deze menselijke rampen niet te stoppen en niet te voorkomen. Het ondersteunen van de slachtoffers staat ook nog eens extra onder druk door politieke motieven of simpel door het niet professioneel uitvoeren van de hulp.

Leeskamer levenskunst: compassie, empathie en altruïsme -

Vogel, dr. dr. Marianne - 6 werk- en discussiecolleges - € 155,00

Deze cursus is volgeboekt. Inschrijven is niet meer mogelijk

Is onze beschaving slechts een vernisje en is de mensheid eigenlijk moordzuchtig? Of zijn we, zoals de bekende dieronderzoeker Frans de Waal stelt, geneigd tot het goede, ook al doen we soms kwaad? Juist naar deze tweede visie is sinds het jaar 2000 sensationeel onderzoek gedaan. De vraag is: wat is de zin en onzin van dit soort onderzoek? In hoeverre zijn mensen inderdaad in staat tot compassie, empathie en altruïsme? Deze spannende kwestie staat de komende herfst centraal in de leeskamer levenskunst. "Compassie" was tevens het thema van de Maand van de Spiritualiteit van dit jaar.

Bedreigde democratie? -

- 6 colleges - € 140,00

Inschrijven is niet meer mogelijk

Jarenlang hebben wij de democratie, meer speciaal de representatieve democratie, voor lief genomen. Zij was vanzelfsprekend. Maar deze vanzelfsprekendheid ligt onder vuur. Functioneert de representatie nog wel naar wens, of hebben wij een "nepparlement"? Heeft de politieke elite het contact met de samenleving verloren? Moet de stem van het volk wellicht meer rechtstreeks doorklinken? Moeten wij ons, net als de Amerikanen, Turken en Hongaren "sterke leiders" aanmeten die hun legitimiteit zoeken in hun band met "het volk" en veel minder in democratische en rechtstatelijke waarden en procedures? Is de Nederlandse overlegdemocratie ("poldermodel") een mooi antwoord op maatschappelijke verdeeldheid of een laffe poging het maatschappelijk debat te smoren in zouteloze compromissen?